Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Για την Ιστορία του Ηρόδοτου

Προλεγόμενα στην Ιστορία του Ηρόδοτου

Γράφει ο Άγγελος Βλάχος*
Τα πρώτα μεγάλα ελληνικά ποιήματα (Ιλιάδα – Οδύσσεια) κατάγονται από την Ιωνία και ο συγγραφεύς του πρώτου μεγάλου έργου σε πεζό λόγο της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας κατάγεται κι αυτός από τ’ ανατολικά παράλια του Αιγαίου, όπου ήταν εγκατεστημένος, πυκνός, εύρωστος και ακμαίος ελληνισμός, ατίθασος υποτακτικός πότε των Λυδών, πότε των Περσών, αλλόφυλο στοιχείο αναταραχής στην αχανή περσική αυτοκρατορία. Ο ελληνισμός αυτός θα προκαλέσει προστριβές και συγκρούσεις με τους βαρβάρους, οι οποίες θα οδηγήσουν στην μεγάλη αναμέτρηση των μηδικών πολέμων, κεντρικό θέμα του έργου του Ηροδότου του Αλικαρνασσέως.
Από τα σχολικά θρανία μαθαίνομε ότι ο Ηρόδοτος είναι ο πατήρ της Ιστορίας. Ο χαρακτηρισμός τού δόθηκε για πρώτη φορά από τον Κικέρωνα, τον 1ον αιώνα π.Χ., και επιζεί, φυσικά, έως σήμερα, αν και η αντίληψη για την Ιστορία, την μέθοδο της μελέτης της και την συγγραφή της (οι διαστάσεις, δηλαδή, της ιστορικής συνείδησης) έχει αλλάξει τόσο πολύ, ώστε ο απλοϊκός και χαριτωμένος πατέρας της θα έμενε κατάπληκτος με την εξέλιξή της.

Αιγαίο χωρίς σύνορα


Του Δημήτρη Μηλάκα

Στην Αθήνα (κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση) εξακολουθούν να κλείνουν τα μάτια και να υποτιμούν την τουρκική συστηματική και επίμονη υπενθύμιση ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχουν σύνορα, καθώς είναι διάσπαρτο από νησιά και νησίδες αδιευκρίνιστης κυριαρχίας. 

Έχουν, προφανώς, τα δύο εν λόγω κόμματα εξουσίας σπουδαιότερη δουλειά να κάνουν: να διεκδικήσουν την εύνοια των δανειστών για το ποιο από τα δύο είναι ικανότερο να κάνει τη δουλειά που λεπτομερώς καταγράφεται στα μνημόνια με τα οποία κυβερνάται η χώρα... 

Εν τω μεταξύ, η Άγκυρα εξακολουθεί ολοένα και πιο συχνά να υπενθυμίζει τις θέσεις της, οι οποίες διατυπώνονται ανελλιπώς από την κρίση των Ιμίων, τον Ιανουάριο του 1996, μέχρι και σήμερα. Η τουρκική θέση, όπως συνοψίζεται στο βιβλίο - Βίβλο για την τουρκική διπλωματία και τη δημόσια διοίκηση, που έχει εκδοθεί το 2001 υπό την αιγίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ναυτικού – «Το θεμελιώδες πρόβλημα του Αιγαίου» συνοψίζεται ως εξής: 

«Η κυριαρχία της Τουρκίας, που είναι διάδοχος του Οθωμανικού κράτους, συνεχίζεται στο βόρειο Αιγαίο πάνω σε νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που δεν έχει καταλάβει η Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και στο νότιο Αιγαίο στα νησιά Mentese και στα παρακείμενα νησιά (σύμπλεγμα 46 νησιών) εκτός από τη Ρόδο, το Καστελόριζο και τα Δωδεκάνησα». 

Θέλουν νησιά

Αυτήν ακριβώς τη θέση επανέλαβε προ ημερών σε έγγραφη απάντησή του σε βουλευτές της αντιπολίτευσης ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου «Μεταξύ των προβλημάτων (Ελλάδας - Τουρκίας) είναι και το καθεστώς κυριαρχίας ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα καθορισμένα από μια διεθνή συμφωνία η οποία να είναι σε ισχύ ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα». 

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Σοκ και δέος ή αλλιώς ΣΕΚ και ΔΕΑ

Σοκ και Δέος ή αλλιώς ΣΕΚ και ΔΕΑ
Η μία από τις τάξεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η άλλη από την ΛΑ.Ε.(πριν ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ).


Πρόσφατα είχα κάνει μία πρώτη προσπάθεια να αποκωδικοποιήσω τον ρόλο που παίζει στην πραγματικότητα το ΣΕΚ με αυτό το άρθροhttps://www.facebook.com/photo.php?fbid=883150675109811&set=a.101894903235396.3682.100002446597734&type=3&theater και αυτό θα προσπαθήσω να επιχειρήσω για άλλη μία φορά με την προσθήκη όμως του έτερον ήμισυ της οργάνωσης,την ΔΕΑ που στην ουσία είναι ακριβώς το ίδιο.Η ΔΕΑ αποτελεί διάσπαση του ΣΕΚ και τυχαίνει να έχει ακριβώς τις ίδιες απόψεις σε Ουκρανία και Συρία.Στήριξη του Μαιντάν στην αρχή και εν'συνεχεία ενδοιμπεριαλιστικός πόλεμος για την Ουκρανία και στήριξη της μισθοφορικής "εξέγερσης" στην Συρία και στήριξη των "ανταρτών" μισθοφόρων στην συνέχεια.


Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή,το σύστημα ό,τι δεν μπορεί να νικήσει προσπαθεί να το ελέγξει και στην περίπτωση αυτή έχουμε να κάνουμε με τις Αντιιμπεριαλιστικές,Αντικαπιταλιστικές και Αντιφασιστικές δυνάμεις.


Ο Αντικαπιταλισμός,ο Αντιιμπεριαλισμός και ο Αντιφασισμός και όσοι τους πρεσβεύουν διαχρονικά αποτελούν το πραγματικό και αξεπέραστο εμπόδιο για όσους αποσκοπούν να επιβληθούν στην ανθρωπότητα,για αυτό ακριβώς τον λόγο και από την στιγμή που είδαν πως δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν ιδεολογικά ή με πολέμους,προχώρησαν στον πιο αποτελεσματικό τρόπο,αυτό του ελέγχου.


Ο ελεγχόμενος Αντικαπιταλισμός,Αντιιμπεριαλισμός,Αντιφασισμός είναι αυτός που καταδικάζει τους πολέμους των Ιμπεριαλιστών αλλά ταυτόχρονα επικροτεί τους μισθοφόρους τους,είναι αυτός που δηλώνει αντιφασίστας και θέλει να έχει τα ηνία του αντιφασιστικού αγώνα αλλά σε άλλες περιπτώσεις διαγράφει το αντιφασιστικό μέτωπο και βλέπει ενδοιμπεριαλιστικούς πολέμους και είναι αυτός που ενώ δηλώνει ανθρωπιστής ταυτόχρονα εκμεταλλεύεται ανθρώπους για την προβολή του ή ακόμα χειρότερα για το κέρδος.

Οι ναζί ήταν... αριστερής προέλευσης!- Δήλωσε σε ανάρτησή της η Μαριέττα Γιαννάκου!!! Έκπληκτος ο Φίλης!!!

Γερομοριάς


Οι ναζί ήταν... αριστερής προέλευσης!- Δήλωσε σε ανάρτησή της η άλλοτε υπουργός Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου!!!



Έκπληκτος ο Φίλης!!!

Θυμίζουμε την θερμή υποδοχή του προηγούμενου Υπουργού Παιδείας κ. Φίλη προς την κ. Γιαννάκου στο διάλογο  για τη Παιδεία 11.03.2016.

Αιτία, το μαθητικό βιβλίο της κ. Ρεπούση για τους μαθητές της Στ΄ Δημοτικού.
Ήταν φυσικό, "αριστεροί", αναθεωρητές της ιστορίας, ως οπαδοί του εθνοαποδομητισμού να συναντηθούν με τις κοσμοπολίτικες αντιλήψεις των νεοφιλέλευθερων!!! 

Τώρα γιατί τόση έκπληξη για τις απόψεις της κ. Γιαννάκου!!!

Η συνεργασία νεοφιλελευθέρων και δικαιωματικής "αριστεράς" θα συνεχιστεί βεβαίως, στα πλαίσια της Ε.Ε., θυμιατίζοντας ως αρχιερείς τα εικονίσματα της Νέας Τάξης!!!


Διαβάζαμε τότε:
...."Τη σχετική αναφορά έκανε τότε ο υπουργός Παιδείας καλωσορίζοντας στη συνεδρίαση την πρώην Υπουργό Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου, επισημαίνοντας ότι θυμάται «πάντοτε την περιπέτειά της με το βιβλίο Ιστορίας του Δημοτικού» –δηλαδή το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση– και την «υποδειγματική για την εποχή στάση που κρατήσατε τότε»".

Τα σχόλια του Ελεύθερου Τύπου 12.03.2016

Η κάθε εξαπάτηση των άλλων είναι και παραμένει αυταπάτη.

Αποτέλεσμα εικόνας για μελασ κωστασΗ εξαπάτηση των άλλων αποτελεί  μόνιμη και πανταχού παρούσα, στις ανθρώπινες κοινωνίες , δραστηριότητα. 
«Mundus vult decipiergo decipiatur» είχαν διαπιστώσει μειδιώντας οι Ρωμαίοι. Δηλαδή: «ο κόσμος αρέσκεται στην εξαπάτηση, ας τον εξαπατήσουμε λοιπόν» ( Φράση που αποδίδεται στον Πετρώνιο (27-66 μ.χ)).

Φυσικά δεν εξαπατούν μόνο οι αρχηγεσίες τον λαό. Και ο λαός επιχειρεί να εξαπατήσει τις αρχηγεσίες. Επίσης τόσο οι αρχηγεσίες, όσο και ο λαός επιχειρούν να εξαπατήσουν τους ομοίους τους. Στις εμπορικές σχέσεις οι προσπάθειες απόκρυψης πληροφοριών, (ασύμμετρη πληροφόρηση)   προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το ίδιον όφελος ,ουσιαστικά αποτελούν επιχειρήσεις εξαπάτησης των άλλων.  Σκεφτείτε τον τρόπο με τον οποίο   ενεργεί  ένας πωλητής μεταχειρισμένου αυτοκινήτου που έχει στην ιδιοκτησία του : προσπαθεί να αποκρύψει τα ελαττώματα του αυτοκινήτου του και να προβάλλει τις αρετές του. Το ίδιο συμβαίνει με κάποιον που ζητά δάνειο από μια τράπεζα. Ή επιθυμεί να συνομολογήσει ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο με κάποια ασφαλιστική εταιρεία.

Καταδίκη του ρατσισμού και του «λευκού εθνικισμού» από την Ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής (ανακοίνωση Κινήματος Χριστιανικής Δημοκρατίας)

Μετά τα πρόσφατα γεγονότα (Σάββατο 12/08/2017) στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, όπου διαδήλωση «λευκών εθνικιστών» κατέληξε μετά από συμπλοκή με αντιδιαδηλωτές σε ένταση και κάποιας μορφής αστυνομική βία, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής εξέδωσε ανακοίνωση όπου καταδικάζει λόγους και ενέργειες που σχετίζονται με το μίσος, τη βία, τον ρατσισμό, την υπεροχή της λευκής φυλής, τον εθνικισμό και τον νεοναζισμό.

Ειδικότερα, η ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 16/08 διαλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής:

1) «Η Ιερά Σύνοδος των Επισκόπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική ενώνει τη φωνή της με τους ανθρώπους της πίστης και καλής θέλησης κατά μήκος των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και του Μεξικό, ώστε αδιαμφισβήτητα, χωρίς επιφυλάξεις ή αμφισημίες, να απορρίψει λόγια και πράξεις που διαπράττουν, υποστηρίζουν ή ενθαρρύνουν το μίσος, τη βία, τον ρατσισμό, τη φυλετική ανωτερότητα των λευκών, τον λευκό εθνικισμό ή τον νεοναζισμό. Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πιστεύουμε ότι κάθε ανθρώπινο ον είναι παιδί του Θεού, δημιουργημένο κατά την εικόνα και ομοίωσή Του, και επομένως είμαστε αδελφοί και αδελφές ανεξαρτήτως φυλής, εθνικότητας ή δόγματος.»

2) «Αδελφοί και αδελφές, ο άγιος Ιουστίνος ο Μάρτυρας, γράφοντας σε μια εποχή που οι Χριστιανοί διώκονταν κατά τον δεύτερο αιώνα, είπε: «Ως τώρα, μισούσαμε και καταστρέφαμε ο ένας τον άλλον και αρνούμασταν να σχετιστούμε με ανθρώπους άλλης φυλής ή χώρας. Τώρα, λόγω του Χριστού, ζούμε μαζί και προσευχόμαστε για τους εχθρούς μας».
Είθε αυτό το ίδιο πνεύμα να γίνει και δικό μας σήμερα.»

Παλαιά Διαθήκη Πολεμούμενη και Απολογούμενη

Αποτέλεσμα εικόνας για παλαια διαθηκη εικονες

Σεβ. Ιερεμίου Φούντα Μητρ. Γόρτυνος Μεγαλουπόλεως
Αθήνα 2006.



Η παρούσα μελέτη, γραμμένη ως κατήχηση για τον λαό, είναι ανάπτυγμα της κατόπιν εντολής εισηγήσεως την 17-6-2003, στην επιτροπή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας μας περί της Αρχαιολατρίας, γιατί οι λεγόμενοι «αρχαιολάτρες» πολεμούν σφόδρα την Παλαιά Διαθήκη.

Περιφρονείται η Παλαιά Διαθήκη 


Στις ημέρες μας, αγαπητοί μου αδελφοί Χριστιανοί, γίνεται και αυτό το μεγάλο αμάρτημα, που είναι σαν προδοσία πίστεως: Περιφρονείται και υβρίζεται η Παλαιά Διαθήκη. Το αμάρτημα δε αυτό, την άρνηση της Παλαιάς Διαθήκης, το είπα μεγάλο, ως προδοσία πίστεως, γιατί η Παλαιά Διαθήκη περιέχει την πρώτη αποκάλυψη, που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους· γιατί περιέχει μεγάλες αλήθειες της πίστεώς μας· γιατί μιλάει για την προετοιμασία της ανθρωπότητας για τον ερχομό του Χριστού· γιατί η Παλαιά Διαθήκη, τέλος, είναι η βάση της Καινής Διαθήκης. Πραγματικά, αν απορρίψουμε την Παλαιά Διαθήκη απορρίπτουμε και την Καινή, γιατί αυτή είναι συνέχεια της Παλαιάς. Φαίνεται δε αυτό καθαρά από το α' κεφ. Του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, από την πρώτη δηλαδή σελίδα της Καινής Διαθήκης, όπου έχουμε μια σύντομη αναφορά στην ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης και έπειτα, ως συνέχεια αυτής, αρχίζει η Καινή Διαθήκη με την σάρκωση του Υιού του Θεού, την γέννηση του Ιησού Χριστού. «Προέλαβεν την Καινήν η Παλαιά και ηρμήνευσεν την Παλαιάν η Καινή», λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. 1 Η Εκκλησία μας στηρίζεται στην διδασκαλία των Προφητών (στην Παλαιά, δηλαδή, Διαθήκη) και των Αποστόλων (στην Καινή Διαθήκη). Την Κυριακή της ορθοδοξίας (την Α' Κυριακή των Νηστειών) διακηρύσσουμε: «Οι Προφήται (δηλαδή, η Παλαιά Διαθήκη) ως είδον, οι Απόστολοι (η Καινή Διαθήκη) ως δίδαξαν… Ούτω φρονούμεν ούτω λαλούμεν»! Ας λάβουμε δε υπ’ όψιν ότι με την Παλαιά Διαθήκη και μάλιστα κατά την χριστολογική της ερμηνεία είναι ζυμωμένη όλη η λατρεία μας και αυτή η εικονογραφία μας· 2 επομένως είναι αδιανόητο ως Ορθόδοξοι να μιλάμε περιφρονητικά για την Παλαιά Διαθήκη.

14 αποφάσεις που πρέπει να πάρουν οι εκπαιδευτικοί των Δημοτικών 1-10 Σεπτεμβρίου

 0
Όλοι γνωρίζουμε ότι σε δέκα μέρες όλο το Εκπαιδευτικό προσωπικό της πρωτοβάθμιας θα παρουσιαστεί στα Δημοτικά σχολεία της χώρας να αναλάβει υπηρεσία για τη νέα σχολική χρονιά.
Σε αυτό το διάστημα σύμφωνα με το νέο ΠΔ 79 οι Σύλλογοι Διδασκόντων στα Δημοτικά σχολεία πρέι να πάρουν 14 αποφάσεις. Αυτές οι αποφάσεις είναι:
  1. Ορισμός κριτηρίων και κατανομή τμημάτων/τάξεων (αν δεν έχει γίνει τον Ιούνιο).
  2. Σύνταξη του εβδομαδιαίου ωρολογίου προγράμματος.
  3. Κατάρτιση του προγράμματος των εφημεριών.
  4. Ορισμός εκπαιδευτικών οι οποίοι θα διδάσκουν στο Ολοήμερο Πρόγραμμα καθώς και ορισμός εκπαιδευτικών οι οποίοι θα φέρουν ανά ημέρα την ευθύνη λειτουργίας του Ολοήμερου Προγράμματος  
  5. Ορισμός υπεύθυνων εκπαιδευτικών στις παρελάσεις και στον γενικό εορτασμό των εθνικών και τοπικών εορτών.

Τάσος Πολυμέρης, Μύθος Ομόρριζος: Καβάφης – Θεόφιλος – Μακρυγιάννης



Τάσος Πολυμέρης, Μύθος Ομόρριζος: Καβάφης – Θεόφιλος – Μακρυγιάννης
Το βιβλίο του Τάσου Πολυμέρη «Μύθος Ομόρριζος: Καβάφης – Θεόφιλος – Μακρυγιάννης» κυκλοφορεί από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις. Η αντιπαράθεση του Καβάφη στον Θεόφιλο και τον Μακρυγιάννη (αλλά και τον Βαμβακάρη) αποκαλύπτει κοινές σταθερές στο έργο ανθρώπων που αρδρεύουν από την νεώτερη ελληνική παράδοση, παρ’ ότι ανήκουν ο μεν στον λόγιο πολιτισμό, οι δε στον λαϊκό. Από το σημαντικό αυτό βιβλίο παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα, ελπίζοντας να λάβει την αναγνώριση που του αξίζει.
Δημοσιεύεται στο Άρδην τ. 107-8 που κυκλοφορεί 
Το κείμενο αυτό, είναι μια ανοικτή πρόταση. Η συγγραφική του πορεία, ξεκίνησε από τη στιγμή που άρχισα να συσχετίζω τις λεζάντες που έγραφε στα έργα του ο Θεόφιλος, με το ύφος και τον τονισμό των ποιημάτων του Καβάφη. Προσπάθησα να αναδείξω τη συνάφεια μεταξύ δημιουργών όπως ο Θεόφιλος, ο Καβάφης και ο Μακρυγιάννης, με μοναδικό αναγνωριστικό –αρχικά– τον τόνο που «άκουγα» στη ροή του λόγου τους. Ίσως το γεγονός ότι δεν στηρίχτηκαν σε λογοτεχνικά ή καλλιτεχνικά δάνεια και κανενός είδους -ισμούς, συνήθως εισαγόμενους από τη Δύση (μοναδικές απ’ όσο γνωρίζω περιπτώσεις στον ελληνικό χώρο), να είναι ένας από τους λόγους που εξηγούν αυτή την υπόρρητη σύνδεση. Επίσης, προσπάθησα να καταδείξω –νύξεις έκανα μόνο– το πνευματικό και ευρύτερα πολιτισμικό πλαίσιο εντός του οποίου κινήθηκαν αυτοί οι δημιουργοί. Διότι βεβαίως, ουδείς δημιουργεί στο κενό. Πάντα υπάρχουν άξονες αναφοράς, είτε γίνεται συνειδητά, είτε –ακόμα πιο ενδιαφέρον– γίνεται ασύνειδα. Η παράδοξη εκ πρώτης όψεως σχέση τόσο διαφορετικών δημιουργών και ανθρώπων, με πορείες ζωής ασύμπτωτες, όπως την εντόπισα αρχικά, ήταν μεγάλη πρόκληση για να την αποφύγω. Οι επαληθεύσεις και οι επιβεβαιώσεις ήρθαν εκ των υστέρων και μου έδωσαν τη σιγουριά ότι δεν ήταν τυχαίες. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το πόσο μακριά μπορούν να φθάσουν αυτές οι «υπόγειες» σχέσεις, αυτές οι «συνάψεις», όταν συνδεθούν με τις πνευματικές δυνάμεις και αιτίες που δημιούργησαν τον ελληνικό πολιτισμό.

Πολυκατεχόμενη και κατατεμαχισμένη




Tων Γιώργου Καραμπελιά και Γιώργου Ρακκά από το Άρδην τ. 107-8 που κυκλοφορεί 

Καθώς οριστικοποιήθηκε το κλείσιμο της αξιολόγησης και η εκταμίευση της κουτσουρεμένης δόσης από την Ελλάδα, ο πρωθυπουργός της, Αλέξης Τσίπρας, φόρεσε το αλεπουδιάρικο ύφος του και επισκέφθηκε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, για να του δηλώσει ότι με το κλείσιμο κι αυτής της περιπέτειας ανοίγει «φως στο τούνελ».
Καθώς, σε ένα χρόνο από τώρα, υπολογίζει ότι θα τεθεί τέλος στη βάσανο των ελληνικών προγραμμάτων λιτότητας, τη στιγμή που ο ίδιος έχει υπογράψει την εκχώρηση του συνόλου της εθνικής περιουσίας στο Υπερταμείο, έχει διαλύσει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, έχει ξεπουλήσει αεροδρόμια και λιμάνια και έχει προνομοθετήσει τη μόνιμη λιτότητα μέχρι το 2060, αυτή που ο ανεκδιήγητος Ζουράρις περιγράφει ως μια μικρή ψιχάλα.
Όταν, όμως, κατακάτσει ο κουρνιαχτός όλων των συμβάντων της τελευταίας επταετίας, των μνημονίων, της ψωροπερήφανης διαπραγμάτευσης και των διαδοχικών εθνικών εξευτελισμών στους οποίους αυτή θα μας υποβάλει, θα ανακαλύψουμε έντρομοι ότι η χώρα στην οποία ζούμε ουδεμία σχέση έχει με εκείνην που αποχαιρέτησε ο Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου, από το Καστελόριζο, τον Απρίλιο του 2010.
Οι εγκληματικές πολιτικές των ελληνικών ελίτ, σε συνδυασμό με την υφή και τη φυσιογνωμία των πολιτικών που επιβάλλει ο ευρωπαϊκός οικονομικός ολοκληρωτισμός, έχουν καταφέρει καθοριστικά πλήγματα στο «στρατηγικό βάθος» της χώρας: Η μικρομεσαία κοινωνία και οικονομία παραπαίει, και αυτό που επιτυγχάνεται μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι δυστυχώς η αποδυνάμωση του ίδιου του εθνικού κορμού, αλλά και η σχετικοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας, η οποία πλέον τείνει να μεταβληθεί σε «ψιλή», τύποις κυριαρχία, την ίδια στιγμή που νέα πολιτικο-κοινωνικά φαινόμενα κάνουν την εμφάνισή τους στη χώρα.
Δύο είναι τα σημαντικότερα: Αφ’ ενός, η αποδυνάμωση του διεθνούς εκτοπίσματος της χώρας, που αποτυπώνεται γλαφυρά στο ανέκδοτο των ημερών –όπως το κυκλοφόρησε με τη δηλητηριώδη του χαιρεκακία ο Σόιμπλε– που θέλει τον πρωθυπουργό να ξεροσταλιάζει διαρκώς στο τηλέφωνο, παρακαλώντας ξένους ηγεμόνες για λίγη επιείκεια· αποδυνάμωση που έχει δημιουργήσει μια κατάσταση ταυτόχρονης διείσδυσης ξένων συμφερόντων στο εσωτερικό της χώρας, η οποία τείνει προοπτικά να καταστεί πολυμετοχικό κονσόρτσιο. Αφ’ ετέρου, η ανάδειξη των κάθε είδους ολιγαρχών σε κεντρικούς πυλώνες της πολιτικής αλλά και της πολιτισμικής-πνευματικής εξουσίας, όχι πλέον πίσω από τα πολιτικά κόμματα και τις πνευματικές και πολιτικές ελίτ, αλλά μπροστά από αυτές.

Πολυκατεχόμενη

Απορριπτικοί, Κυπριακό και… εκλογές

Τάσσος Παπαδόπουλος – πίνακας του Γιάννη Θωμά (Γίγα) 
Του Λάζαρου Μαύρου από την Σημερινή 
ΣΤΟ  ΔΗΜΟΣΙΟ αντιπαραθετικό πολιτικό και κομματικό λεξιλόγιο του Κυπριακού, ο όρος «Απορριπτικοί», πρωτοκαθιερώθηκε το 1985. Ήταν τότε η αντιπαλότητα ανάμεσα σ’ εκείνους που αποδέχονταν και σ’ εκείνους που απέρριπταν τους λεγόμενους «Δείκτες Κουεγιάρ», εκ του ονόματος του τότε Γ.Γρ. του ΟΗΕ Πέρεζ ντε Κουεγιάρ, για «λύση» του Κυπριακού. Οι μεν πρώτοι χαρακτηρίζονταν απ’ τους επικριτές τους ως Ενδοτικοί (εκ του ρήματος ενδίδω), οι δε δεύτεροι ως Απορριπτικοί (εκ του απορρίπτω).
Β Ε Β Α Ι Ω Σ  προϋπήρξε σε πολύ χαμηλότερους τόνους η αντιπαράθεση, ζώντος ακόμη – μέχρι το 1977- και του 1ου ΠτΔ Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, σε ότι αφορά τη «λύση» της Διπεριφερειακής (Διζωνικής) Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, μετά την εθνική Καταστροφή του 1974.
– Εντάθηκε περισσότερο με τις Βολιδοσκοπήσεις Βάλτχαϊμ (εκ του ονόματος του τότε Γ.Γρ. του ΟΗΕ Κουρτ Βάλτχαϊμ). Και αργότερα με το Αμερινανο-Βρετανο-Καναδικό «σχέδιο» λύσης. Εντάθηκε έτι περαιτέρω λόγω και των απορριπτικών θέσεων του πρωτοεκλεγέντος στην πρωθυπουργία εν Ελλάδι το 1981 Ανδρέα Παπανδρέου του τότε ΠΑΣΟΚ…

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Μια νύχτα πέντε σκύλων με τη Νίνα Σιμόν

Γελωτοποιός






Ο σκύλος μου είναι άθεος. Δεν πιστεύει πια σε μένα. (François Cavanna) 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οι Αβορίγινες, οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αυστραλίας, ζούσαν ως κυνηγοί τροφοσυλλέκτες για 40.000 χρόνια στο πιο δύσκολο περιβάλλον. Δεν είχαν εξημερώσει κανένα ζώο -ούτε και φυτό.

Γύρω στο 1.600 π.Χ. τους επισκέφτηκαν Αυστρονήσιοι, που κουβαλούσαν τόξα και βέλη, γουρούνια, εξημερωμένα φυτά, πίπες και σκύλους.

Το μόνο που κράτησαν οι Αβορίγινες ήταν οι σκύλοι.

~~

Ο σκύλος είναι το πρώτο ζώο που εξημέρωσε ο σάπιενς. Τουλάχιστον πριν 12.000 χρόνια (κάποιες έρευνες μιλούν για 20.000). Από τότε μοιραζόμαστε τον κόσμο μας, ζούμε μαζί τους, εξελισσόμαστε μαζί τους.

Η πιο όμορφη έκφραση που υπάρχει για τους σκύλους έρχεται απ’ τους τόσο πρωτόγονους Αβορίγινες της Αυστραλίας.

Εκείνοι ζούσαν νομαδικά και πιο συχνά κοιμούνταν στην ύπαιθρο, παρά σε καταλύματα, έστω πρόχειρα. Τους ημιάγριους σκύλους, τα ντίγκο της Αυστραλίας, τα είχαν μαζί τους για συντροφιά, για το κυνήγι και για… ζωντανές κουβέρτες!

Τάσος Ισαάκ – Σολωμός Σολωμού: Το Χρονικό της πορείας των μοτοσικλετιστών

Χρονικό της πορείας των μοτοσικλετιστών

του Τάσου Χατζηαναστασίου* από το Άρδην τ. 4  που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1996 
«ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΚΕΡΥΝΕΙΑ
2-11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1996″
Η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας (στο εξής: ΚΟΜ), μετά την δυναμική αντικατοχική πορεία με μοτοσυκλέτες που οργάνωσε το καλοκαίρι του 1995, αποφάσισε να διευρύνει το χαρακτήρα της πορείας καλώντας να συμμετάσχει και η Πανευρωπαϊκή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών (στο εξής: FEM). Για πρώτη φορά από το 1974, επιχειρήθηκε να δοθεί στο κυπριακό μία διάσταση που να αφορά έμπρακτα πολίτες από την ευρωπαϊκή ήπειρο. Το σύνθημα που τέθηκε -έτσι ώστε να κεντρίσει το ενδιαφέρον των άλλων ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών- ήταν: «Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα-ζήσε ελεύθερα-οδήγησε ελεύθερα». Γι’ αυτό και ως συμβολική αφετηρία της πορείας ορίστηκε το πρώην διχοτομημένο και νυν ενωμένο Βερολίνο. Ως πολιτικό πλαίσιο της πορείας που στάλθηκε σε όλες τις ευρωπαϊκές ομοσπονδίες τέθηκε το ζήτημα της εφαρμογής των ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε. για την Κύπρο με έμφαση στο δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης. Το εγχείρημα ήταν δύσκολο, αλλά η ΚΟΜ κατόρθωσε με την οικονομική συνδρομή της Εκκλησίας της Κύπρου, άλλων χορηγών αλλά και του ίδιου του λαού της Κύπρου που αγόρασε χιλιάδες κουπόνια ενίσχυσης της πορείας, να οργανώσει την πορεία «Βερολίνο-Κερύνεια 2-11 Αυγούστου 1996».

Βαδίζοντας στο Σύμπαν (Βίντεο)

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ξενοφών Μουσάς, μας εισάγει στα μυστικά του Σύμπαντος με τη βοήθεια μίας μικρής ταινίας-παρουσίασης που ο ίδιος ετοίμασε για τους φοιτητές του.

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Το «Ζάλογγο» της Μεσσηνίας


Του Μάριου Παν. Αθανασόπουλου, φιλόλογου από τον νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 9

«Το γεγονός ότι ζούμε σε μια αντι-ηρωική εποχή και έχουμε σχετικοποιήσει τα πάντα δεν μας επιτρέπει να βλέπουμε με το ματογυάλι του ύστερου απομυθοποιητικού εικοστού αιώνα ενέργειες και πράξεις ηρωισμού, με τις οποίες, επειδή δεν μπορούμε να αναμετρηθούμε, τις βάζουμε στο κρεβάτι του Προκρούστη»
Γ. Καραμπελιάς, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο, 
Εναλλακτικές Εκδόσεις, σ. 158

Α. Εισαγωγικά


Το Ζάλογγο, παρά τις όποιες αμφισβητήσεις έχει κατά καιρούς υποστεί (1), εξακολουθεί να αποτελεί στο συλλογικό υποσυνείδητο μια εμβληματική ιστορική στιγμή αυτοθυσίας και πατριωτισμού. Η ελληνική ιστορία, ωστόσο, διαθέτει και άλλες παρόμοιες στιγμές αυτοθυσίας από Ελληνίδες που προτίμησαν τον θάνατο από την ατίμωση. Μία από αυτές έλαβε χώρα στη «Χορηγόσκαλα», περιοχή της Αλαγονίας Μεσσηνίας, την περίοδο της παρουσίας των στρατευμάτων του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο, το 1826.
Τα χωριά της Αλαγονίας βρίσκονται στον ΒΔ Ταΰγετο, στα σύνορα Μεσσηνίας και Λακωνίας, και περιλαμβάνουν 6 χωριά, που ονομάζονται: Αλαγονία (Σίτσοβα), Αρτεμισία (Τσερνίτσα), Καρβέλι (Κουτσαβά Καρβέλι), Λαδά (Κουτσαβά Λαδά), Νέδουσα (Μεγάλη Αναστάσοβα) και Πηγές (Μικρή Αναστάσοβα) (2).
Πρόκειται για μια περιοχή με έντονο το αγωνιστικό και αντιστασιακό πνεύμα των κατοίκων της και ιστορία που ξεκινά από την αρχαιότητα (αρχ. Δενθαλιάτις) και φτάνει, μέσω του Βυζαντίου (Μηλιγγοί Σλάβοι) και της Τουρκοκρατίας («Πισινοχωρίτες», λόγω της γειτνίασης με τον Μυστρά), στα νεώτερα χρόνια (αντίσταση κατά την περίοδο της Κατοχής εναντίον των κατακτητών).
Η περίοδος της Τουρκοκρατίας και της Επανάστασης του 1821 αποτελούν την κορυφαία ίσως στιγμή για τους κατοίκους της Αλαγονίας. Την περίοδο αυτή αναδεικνύονται σπουδαίες μορφές, τόσο εκκλησιαστικές (Οικουμενικός Πατριάρχης Προκόπιος Πελεκάσης, από τη Σίτσοβα) όσο και στρατιωτικές (Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς, από τη Μεγάλη Αναστάσοβα). Η σπουδαιότητα, μάλιστα, της περιοχής στην Επανάσταση καταφαίνεται στα Απομνημονεύματα του Φωτάκου, όπου ο Παπαφλέσσας, στην περίφημη σύσκεψη της Βοστίτσας και στην προσπάθειά του να πείσει τους προκρίτους να τον ακολουθήσουν, τους απείλησε με τα εξής λόγια: «Θὰ πάρω χίλιους Πισινοχωρίτες καὶ Σαμπαζότες μὲ λουρίδες κι ἄλλους τόσους Μανιάτες. Θὰ κάμω τὴν ἐπανάσταση καὶ θὰ χτυπήσω τὸν ὀχτρό. Καὶ τότες ὅποιονε πιάσουνε δίχως ἄρματα οἱ Τοῦρκοι ἂς τὸν κομματιάσουν…» (3).

25% προωθούσαν οι ΗΠΑ, 30% ζητούσαν οι Τούρκοι: Απόρρητο έγγραφο με πρόταση της Ουάσινγκτον

FILE PHOTO: Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ σε ομιλία του κατά τη διάρκεια της απονομής του Νόμπελ Ειρήνης στο Όσλο της Νορβηγίας/EPA/ HAAKON MOSVOLD LARSEN

Του Κώστα Βενιζέλου

Μεταξύ της Ουάσινγκτον και της Άγκυρας υπήρχε ένα συνεχές κανάλι επικοινωνίας όλους τους μήνες πριν κατά και μετά την εισβολή του 1974. Τα απόρρητα έγγραφα, κυρίως τα αμερικάνικα επιβεβαιώνουν πως η επικοινωνία αυτή γινόταν μόνο στο ψηλότερο επίπεδο. Δηλαδή, σε πολιτικό επίπεδο, παρακάμπτοντας τις πλείστες φορές τους υπηρεσιακούς. Άλλωστε, η εμπλοκή των υπηρεσιακών εμπεριείχε τον κίνδυνο διαρροών, εξέλιξη που θα επηρέαζε αναμφίβολα τους σχεδιασμούς.
Πρωταγωνιστές οι Κίσιγκερ και Ετζεβίτ. Ο καθηγητής και ο φοιτητής. Από τις αρχές Αυγούστου 1974, και ενώ όλοι ανέμεναν την σύγκλιση της Διάσκεψη της Γενεύης, οι Τούρκοι είχαν ενημερώσει τους Αμερικανούς για τα σχέδια τους να επεκτείνουν την υπό κατοχή περιοχή και να συμπεριλάβουν στα λάφυρά τους την Αμμόχωστο. Ο Αμερικανός υπουργός γνώριζε ότι οι Τούρκοι θα προχωρήσουν στη δεύτερη φάση της στρατιωτικής επιχείρησης, που είχαν ονομάσει «ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ» και σύμφωνα με συνεργάτες του και δικά του έγγραφα, που παραμένουν μέχρι σήμερα απόρρητα, δεν ήθελε να τους σταματήσει. Ο Κίσιγκερ ήταν απόλυτος στο θέμα αυτό και πίστευε ότι νομικά η Τουρκία «είχε δίκιο», κάτι που του επιβεβαίωσε εγγράφως και ο νομικός σύμβουλος του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, Χέλμουτ Σόννενφελντ, την επομένη του πραξικοπήματος (Τα μυστικά αρχεία του Κίσιγκερ. Η απόφαση για τη διχοτόμηση. Μ. Ιγνατίου-Κ. Βενιζέλος). 

Σε πόσα χρόνια ένα ρομπότ θα μπορεί να πάρει τη δουλειά σου;



O κόσμος σήμερα δείχνει να βρίσκεται στα πρόθυρα της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, όπου οι μηχανές θα είναι σε θέση να κάνουν πολλά από τα επαγγέλματα των ανθρώπων και μάλιστα καλύτερα από αυτούς. Είναι ένα μέλλον που υπόσχεται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και φθηνότερες υπηρεσίες, δηλαδή την ανατροπή του τομέα της εργασίας και την εκτίναξη της ανεργίας. 
Δημιουργείται έτσι μια ανησυχητική ερώτηση για όλους μας. Πότε θα μπορέσει ένα ρομπότ να κάνει τη δουλειά μου; Ακόμη δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση, αλλά μερικοί από τους κορυφαίους ερευνητές τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο προσπαθούν να τη βρουν.
Η Κάτια Γκρέις, ερευνητική συνεργάτιδα στο Ινστιτούτο «Future of Humanity» του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και οι συνεργάτες της, έχουν μιλήσει με 352 επιστήμονες και συνέταξαν τις απαντήσεις τους σε προβλέψεις σχετικά με το πόσο καιρό μπορεί να χρειαστεί για να αντικαταστήσουν τα ρομπότ τους ανθρώπους σε διάφορα καθήκοντα.

H πιο επιτυχημένη επίλεκτη ομάδα που υπήρξε ποτέ : Η Βαράγγια φρουρά του Βυζαντίου






Η Βαράγγια φρουρά. Η Βαράγγια Φρουρά ήταν η ελίτ σωματοφυλακή του αυτοκράτορατου Βυζαντίου Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου , επιλεγμένη από τις τάξεις των μισθοφόρων Βίκινγκ που είχαν καταφτάσει από τη Σκανδιναβία μέσω των ποταμών της Ρωσίας.

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Τα «Ντοκουμέντα 14» και Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ 2010-2017

Τα «Ντοκουμέντα 14» και  Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ  2010-2017
ΘΕΣΜΟΙ –ΔΕΣΜΟΙ-ΔΕΣΜΑ;
  
ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ 

Της Φωτεινής Κοκκολάκη*
Την  τραυματική εμπειρία της εθνικής ταπείνωσης έζησα εγώ μαζί με συναδέλφους εικαστικούς όταν επισκεφτήκαμε  την Γερμανία   στο πλαίσιο της Ντοκουμέντα 13 στο Κάσελ το 2012.
Η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα για την Ελλάδα την συγκεκριμένη περίοδο ήταν άκρως υβριστική, ειρωνική , ρατσιστική, με μια καταιγιστική ανθελληνική προπαγάνδα των ΜΜΕ  της Γερμανίας   εναντίον της Ελλάδος που είχε βρεθεί αιφνίδια σε οικονομικό αδιέξοδο.
Ήταν τέτοια η χλεύη  πού  οι συνάδελφοί μου  από τρόμο και ντροπή δεν δήλωναν την ελληνική καταγωγή τους.
Ήταν μια βαθειά ταπείνωση  για τον Έλληνα πολίτη να βλέπει την χώρα του να απαξιώνεται  άκριτα  και βάναυσα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνθήκες φόβου, αντίδρασης και έλλειψης διάθεσης αντίστασης.
Σκέφτηκα πώς  είναι δυνατόν ιστορικά πολιτικά συστήματα που διαμόρφωσε ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός  να συμπεριφέρονται με αυτόν τρόπο καταρρακώνοντας το ήθος και την ιστορία ενός λαού;
Αυθόρμητα λειτούργησε η κρητική μου μνήμη και ό,τι έχει υποστεί ή χώρα μου από την γερμανική κατοχή  και αντέδρασα άμεσα, επίμονα σχεδόν εφηβικά.
Φόρεσα ένα αυτοσχέδιο καπέλο το οποίο  κατασκεύασα  πρόχειρα και βιαστικά  και γύρω  στην ταινία έγραψα χειρόγραφα προκλητικά Griechenland (Ελλάδα) και ξεχύθηκα στις αχανείς  εκτάσεις της Ντοκουμέντα  προκαλώντας  αιφνίδιες  συζητήσεις και συνεντεύξεις με το διεθνές πλήθος των  επισκεπτών.